Music is my life Forever And For The rest of my days

[Wiem takie o nie na temat bloga ale jesz]

Japończycy nie tylko zadziwiają, ale często wręcz szokują swoim ubiorem, dodatkami, fryzurami i makijażem. Szczególnie młodzież, która od poniedziałku do piątku zmuszona jest chodzić do szkoły ubrana w jednakowe mundurki. Dlatego właśnie w wolnych chwilach(weekendy;po szkole) uwielbiają przebierać w swoich garderobach, w poszukiwaniu „niecodziennych” ubrań. Nie boją się wyjść na miasto w jaskrawych różach, czy czerniach. Większość chętnie pozuje do zdjęć turystom. Trzeba zaznaczyć, że nie tylko dziewczyny

biorą udział w tych „przebierankach”. Płeć męska także chętnie pokazuje się z innej strony.

HARAJUKU

Styl Harajuku narodził się w latach 70., kiedy ten teren upodobali sobie artyści. To tutaj spotykali się, imprezowali i zakładali sklepy z designerskimi ubraniami i dodatkami. Obecnie Harajuku to najpopularniejsza dzielnica Tokio, gdzie nastolatki zmęczone szkolną codziennością mogą się wyszaleć i poprzebierać w swoje ulubione ciuchy.

Harajuku stanowi mekkę japońskich trendseterów, a w ostatnich latach przyciąga również uwagę Europejczyków i Amerykanów.
Dziewczyny

i kobiety(czasem nawet 25-letnie) spotykające się tu nazywane są „Harajuku Girls”. Są to „wolne od codzienności” obywatelki Tokio, które swoje ubrania kupują w specjalnych sklepach lub komponują samodzielnie.

Prawdziwą popularność Harajuku zdobyło dzięki Gwen Stefani. Znana z zamiłowania do ekstrawaganckich strojów piosenkarka stała się wielką fanką shojo(miłośniczek stylu cosplay). Zadedykowała im nawet jedną ze swoich piosenek. „Dziewczęta z Harajuku, jestem waszą największą fanką” – śpiewała.
Niektóre songi:
* What you waiting for?
* Sweet Escape
* Hollaback Girl
* Rich Girl
Podczas promowania płyty „Love.Angel.Music.Baby” towarzyszyły jej cztery Japonki wystylizowane tak, jak ich rówieśniczki z Tokio (no, może tylko trochę zamerykanizowane:p). Album okazał się wielkim sukcesem i rozsławił shojo na całym świecie.
Jest kilka rodzajów stylu Harajuku(np.):

1) Gothic Lolita:

Styl i moda „lolita”(Lolita Fashion) korzenie mają w epoce wiktoriańskiej. Jest to jeden z popularniejszych trendów. Łączy w sobie słodycz małej dziewczynki(liczne kokardki, krótkie spódniczki z falbankami i podkolanówki) z tajemniczością wiktoriańskiej damy(gorsety, zapinane pod szyję bluzki z bufiastymi rękawami, koronki). Na dodatkach się nie oszczędza. Wachlarze, parasolki, kapelusiki, torebeczki nadają Gothic Lolitom ostateczny charakter: mroczny, jeśli torebka jest np. w kształcie nietoperza czy nawet trumny(!), słodki, jeśli jest wykonana z koronkowych falbanek.

Dziewczyny

swoim wyglądem starają się przypominać porcelanowe, wiktoriańskie laleczki.

P.s. Pochodzenie słowa „Gothic Lolita”:

- „gothic” –> wywodzi się od europejskiego „gotyku”, dawniej kojarzonego ze strzelistymi katedrami i architekturą, a obecnie – z subkulturą gotycką przesiąkniętą czarnymi akcesoriami, afirmacją mroku i okultyzmu. Genezy nazwy tejże należy szukać za to na przełomie osiemnastego i dziewiętnastego wieku w powieści(literaturze) gotyckiej, gdzie bohaterki płci żeńskiej tworzone były według określonego, specyficznego schematu dziewicy, skontrastowanego z upiornością i demonizmem innych postaci.

- „lolita” -> to zdrobnienie imienia Dolores, które zyskało popularność i zupełnie nowy wydźwięk po wydaniu słynnej Lolity Nabokova. Dzięki powieści, „lolity” niesłusznie kojarzone są z emanującą świadomą zmysłowością i sexappealem nastolatek.

2) Kawaii:

Dziewczyny

w stylu Kawaii opowiadają się zdecydowanie za radosną stroną mody. Ich stroje są kolorowe, zwariowane, często przesłodzone do granic możliwości, ale to w dzielnicy Harajuku nikogo nie dziwi.

Motywem przewodnim w tym stylu jest sukienka – obowiązkowo w jasnym kolorze(niebieski, biały, róż, żółty) i koniecznie przyozdobiona dużą ilością falbanek, kokardek i koronek. Dodatki, które mają wzmocnić efekt Kawaii to długie, białe skarpetki zakończone koronką. Buty wiązane na paseczki, najlepiej na masywnym koturnie, ale i bez niego można uzyskać pożądany efekt.

Makijaż również jest inspirowany bohaterkami bajek dla dzieci – delikatny, subtelny, dziewczęcy – wystarczy jasny cień do powiek oraz błyszczyk. Włosy zwykle zebrane są w kucyk i spięte spineczką.

3) Decora:

Styl ten jest najbardziej lubiany przez japońskie nastolatki. Polega on na założeniu jak największej ilości dodatków – mnóstwo biżuterii, wstążki, pluszowe maskotki, ozdobne torebeczki i wyraźna dominacja różowego koloru to główne cechy tego stylu.

Japonki ubierające się w tym stylu mają na głowie ogromną ilość spinek, a na ręce zakładają jak najwięcej przeróżnych bransoletek. Ubranie „Decory Girl” koniecznie MUSI być kolorowe. Tu chodzi tylko oto, aby być słodkim, niewinnym i kawaii!

4)Cosplay(ang. costume play;jap. kosupure):

Kosupure polega na przemienianiu się w kogoś innego. Najgorliwsze miłośniczki cosplay to młode Japonki nazywane „shojo”. Przychodzą do Harajuku każdego dnia. Przebierają się w toalecie kolejki Yamanote, która specjalnie ze względu na nie została powiększona i wyposażona w ogromne lustra. Później wychodzą na zewnątrz i przez kilka godzin są dokładnie tą osobą, za którą się przebrały. Naśladują ulubione postacie z kreskówek i komiksów, kopiują ich ciuchy miny, zachowania.

Cosplay to jeden z najpopularniejszych trendów w Japonii. Na ulicach Harajuku można zobaczyć dziewczyny

jakby żywcem wycięte z Mangi. To ulubiona rozrywka przede wszystkim znużonych noszeniem szkolnych mundurków nastolatków, ale w zabawę dają się wciągnąć również nieco starsze osoby.

Na początku cosplay było mało szkodliwym hobby wielu Japończyków. Jednak mieszkańcy Kraju Wiśni niekiedy za bardzo utożsamiają się z postaciami z ich ulubionej mangi. Przebierańcy zaczynają unikać pracy, ponieważ nie chcą już chodzić “zwyczajnie” ubrani. Chcą pozostać w swych strojach i myśleć, że należą do innego świata, tam gdzie są nadzwyczajnie silni oraz każdy ma duże oczy, małe noski czy fantazyjne stroje.

5) Visual Kei(ang. visual-wizualny;jap. kei-kształt):

Został zapoczątkowany w latach 80. przez japońskie zespoły muzyczne takie jak: X JAPAN, D’ERLANGER, BUCK-TICK czy Color. W latach 90. Visual Kei był bardzo popularny w całej Japonii, a było to związane z rekordową liczbą sprzedaży płyt popularnych w tym czasie zespołów. Drastyczna zmiana w wizerunku ww. grup tylko powiększyła popularność tego stylu. Pod koniec lat 90. zainteresowanie Visual Kei zaczęło powoli spadać, a X-JAPAN został rozwiązany.

Dopiero ok. 2007r Visual Kei powróciło(m.in. za sprawą wznowienia działalności X-JAPAN).

Visual Kei charakteryzują barwne fryzury, przesadne makijaże, dziwaczne kostiumy, które sprawiają, że styl ten mieści się gdzieś pomiędzy punkiem, a drag queen

Pozdrowionka koffani:

~ RydelLynch <3